Port of Vanino, Port handlowy w Vanino, Rosja

Port Vanino leży na północno-zachodnim brzegu zatoki Wanina w Cieśninie Tatarskiej, przy linii kolei bajkalsko-amurskiej. Ma 22 nabrzeża i pomosty o łącznej długości ponad 3 km, zgrupowane w czterech kompleksach przeładunkowych i terminalu naftowym z trzema nabrzeżami i 200 tys. m³ pojemności zbiorników. Żegluga pozostaje otwarta przez cały rok, a od stycznia do marca statki prowadzą lodołamacze.

Zatokę skartowano w 1853 r. i nazwano imieniem wojskowego topografa Iakima Wanina. 21 maja 1943 r. Państwowy Komitet Obrony nakazał budowę portu i linii kolejowej Komsomolsk nad Amurem–Sovetskaya Gavan; datą założenia portu jest 18 października 1943 r. Pierwsze nabrzeże otwarto w kwietniu 1944 r., a pierwszy pociąg przybył 20 lipca 1945 r.; budowali głównie więźniowie, żołnierze budowlani i około 50 tys. jeńców wojennych.

Zatoka nosi imię wojskowego topografa Iakima Klementjewicza Wanina, a oficjalna data założenia portu to 18 października 1943 r. Raisa Michajłowna Onuczina, operator dźwigu w porcie, otrzymała tytuł Bohatera Pracy Socjalistycznej. Od 1973 r. prom kolejowy Wanino–Chołmsk łączy kontynent z Sachalinem.

Żegluga pozostaje otwarta przez cały rok: od stycznia do marca zatoka zamarza, a lodołamacze przeprowadzają statki do nabrzeży. Port pracuje przez całą dobę, a prom kolejowy Vanino–Chołmsk na Sachalin kursuje od 1973 roku. Port leży na północno-zachodnim brzegu zatoki Wanina, nad Cieśniną Tatarską, przy linii Bajkalsko-Amurskiej.

Zatoka nosi imię wojskowego topografa Iakima Klementjewicza Wanina i pojawiła się na rosyjskich mapach w 1876 roku po ekspedycji badającej Cieśninę Tatarską. Od 1946 roku port był punktem tranzytowym, w którym więźniów wysyłanych na Kołymę przeładowywano z pociągów na statki na stacji Wanino.