Staro-Kalinkin Bridge, Kamienny most na rzece Fontanka w Sankt Petersburgu, Rosja

Most Staro-Kalinkin to konstrukcja kamienna przecinająca rzekę Fontankę w Sankt Petersburgu, łącząc dwie wyspy w centrum miasta. Posiada pasy ruchu dla pojazdów, tory tramwajowe i chodniki dla pieszych na całej szerokości.

Od 1733 roku stał tu drewniany most zwodzony przez Fontankę i rzekę Głuchą, o długości do 250 m. W latach 1786–1788 przebudowano go na kamienny według typowego projektu dostosowanego przez inżynierów P. K. Suchtelena i I. K. Gerarda, z czterema granitowymi wieżami. Przebudowa w latach 1892–1893 pod kierunkiem architekta M. I. Ryllo zastąpiła przęsło środkowe płaskim łukiem kołowym i zachowała wieże.

Nazwa pochodzi od Kalinkiny, niewielkiej fińskiej wsi znanej w pobliżu od XVII wieku; od 1820 roku most nazywano Bolszoj Kalinkin, a od 1907 roku Staro-Kalinkin. Warto wypatrzyć napis „0.1784” na wyższej z dwóch środkowych wież oraz granitowe ławki i obeliski z latarniami odtworzone podczas renowacji w 1965 roku pod kierunkiem architekt Iriny Benua.

Most przejmuje ruch z alei Staro-Pietierhofskiej na lewym brzegu i łączy plac Repina z ulicą Łocmańską na prawym; tramwaje i pojazdy dzielą jezdnię z chodnikami. Najbliższa stacja metra, Narvskaja, jest oddalona o 1,7 km. W górę rzeki znajduje się most Angielski, w dół most Galerny.

Napis „0.1784” na wyższej z dwóch środkowych wież wskazuje poziom powodzi z 1784 roku, znak, który niewielu przechodniów zauważa. Granitowe obeliski z latarniami przy wjazdach i granitowe ławki na parapetach odtworzono podczas renowacji w 1965 roku pod kierunkiem architekt Iriny Benua, na podstawie badań archiwalnych i obrazu Karla Friedricha Knappego.