Lalveri, Szczyt górski w Kabardyno-Bałkarii, Rosja

Lalveri to najdalej na zachód wysunięty szczyt Ściany Bezengi, grani Wielkiego Kaukazu o wysokości 4350 m na granicy Gruzji i Rosji. Północne zbocze zaczyna się przy przełęczy Dolny Canner i prowadzi po stromym śnieżno-lodowym stoku, a potem po skale; z wieży szczytowej spadają kamienie, zwłaszcza podczas topnienia śniegu.

Lalweri został po raz pierwszy zdobyty latem 1933 roku przez Wernera Weckerta i Lorenza Saladina, członków szwajcarskiej wyprawy na Kaukaz. Szczyt jest najbardziej wysuniętym na zachód wierzchołkiem ściany Bezengi na głównym grzbiecie Kaukazu. Swanijska nazwa ma trzy objaśnienia: posypywanie śniegu ziemią dla przyspieszenia topnienia, zimowe święto mitologiczne lub swanijskie imię, być może myśliwego.

Nazwa Lalveri pochodzi z języka swańskiego i ma trzy proponowane znaczenia: rozsypywanie ziemi na śniegu dla przyspieszenia topnienia, zimowe święto mitologiczne lub swańskie imię osobowe, być może myśliwego. Szczyt jest najbardziej wysuniętym na zachód wierzchołkiem ściany Bezengi.

Najlepszy czas do wspinaczki to okres od czerwca do września, gdy warunki pogodowe są bardziej stabilne. Niezbędne jest odpowiednie sprzęt alpejski i starannie zaplanowana trasa ze względu na strome zbocza.

Lalweri jest najdalej na zachód wysuniętym szczytem Ściany Bezengi. Pierwszego wejścia dokonali latem 1933 roku Werner Weckert i Lorenz Saladin z szwajcarskiej wyprawy na Kaukaz. Ze szczytu prowadzą dalej drogi na szczyt Jesienina i Gestolę (3B), a trawers całej ściany ciągnie się aż do Dych-Tau (5B).