Temple of Dendur, Egipska świątynia z Nubii w Metropolitan Museum of Art, Stany Zjednoczone.

Świątynia Dendur to piaskowcowy budynek o długości około 25 metrów i wysokości 8 metrów, z pronaosem o dwóch kolumnach, przedsionkiem i sanktuarium. Przed nim znajdują się stopniowany taras i kamienna brama, której gzyms i ściany zdobią płaskorzeźby uskrzydlonego dysku słonecznego i Augusta jako faraona.

August zamówił świątynię około 23 r. p.n.e., a budowę ukończono w 10 r. p.n.e. na zachodnim brzegu Nilu w Tuzis, około 80 km na południe od obecnego Asuanu. W VI wieku koptyjscy chrześcijanie używali jej jako kościoła. Zagrożona przez Wysoką Tamę Asuańską została udokumentowana przez UNESCO w ciągu dwóch lat i rozebrana w 1963 r.; Egipt podarował ją Stanom Zjednoczonym w 1965 r.

Dekoracja łączy Augusta z Izydą i ubóstwionymi nubijskimi braćmi Pedesim i Pihorem, ukazanymi jako młodzi bogowie na tylnej ścianie sanktuarium. Wierni przynosili kadzidło, wino, zimną wodę, odzież, żywność i mleko – dary, które karmiły bogów, a przez to umacniały władzę cesarza. W VI wieku chrześcijanie koptyjscy używali budowli jako kościoła i pokryli reliefy tynkiem z malowidłami, po którym prawie nic nie zostało.

Świątynia stoi w skrzydle Sackler, gdzie lustro wody przed nią przedstawia Nil, a pochyła ściana za nią przywołuje klify Nubii; zachowuje pierwotną orientację na wschód. Sufit i północna ściana z ryflowanego szkła rozpraszają światło, a system klimatyczny odtwarza suchy upał Egiptu. Sześć innych galerii sztuki egipskiej znajduje się blisko wejścia.

Piaskowcowe bloki świątyni zapakowano do 661 skrzyń i wysłano do Nowego Jorku frachtowcem SS Concordia Star, gdzie dotarły 29 sierpnia 1968 roku. Przewóz kosztował 9,5 miliona dolarów, sfinansowanych przez Lilę Acheson Wallace. Bloki ważą łącznie 640 ton.