Wschodnia Anglia

East of England to terytorium administracyjne obejmujące sześć hrabstw we wschodniej części kraju: Bedfordshire, Cambridgeshire, Essex, Hertfordshire, Norfolk i Suffolk. Graniczy z Morzem Północnym wzdłuż swojej wschodniej krawędzi i zawiera zarówno wiejskie obszary rolnicze, jak i centra miejskie, przy czym Cambridge jest jego najważniejszym miastem.

Terytorium uzyskało swoją oficjalną rolę administracyjną w 1994 roku w odpowiedzi na potrzeby reformy rządowej. Pięć lat później, w 1999 roku, zostało również przyjęte jako jednostka statystyczna do celów narodowego zbierania i analizy danych.

Cambridge wpływa na charakter obszaru dzięki studentom uniwersyteckim jeżdżącym na rowerach wąskimi ulicami i studiującym w starych bibliotekach kolegiów. Miasta targowe w Norfolk i Suffolk organizują cotygodniowe targi, gdzie mieszkańcy kupują świeże warzywa i wyroby rzemieślnicze, podczas gdy nadmorskie wioski rybackie utrzymują swoje morskie zwyczaje i sprzedają dzienne połowy w małych portach.

Obszar leży bezpośrednio na wybrzeżu Morza Północnego i łączy się z Londynem poprzez kilka linii kolejowych i głównych dróg. Odwiedzający eksplorujący terytorium powinni spodziewać się zróżnicowanych krajobrazów, od płaskich obszarów przybrzeżnych po łagodne wzgórza w głębi lądu.

Ivinghoe Beacon w Hertfordshire osiąga 249 metrów (817 stóp) nad poziomem morza i oznacza najwyższy punkt całego terytorium. Z tego wzgórza widokowego można w pogodne dni zobaczyć duże obszary płaskiej okolicy, co jest rzadkością dla wschodniej Anglii.