Opactwo Westminsterskie, Gotycki kościół kolegiacki w Westminster, Anglia
Westminster Abbey to anglikański kościół kolegiacki w Westminster w Londynie. Fasada zachodnia ma dwie kwadratowe wieże wzniesione w latach 1722–1745 przez Christophera Wrena, Nicholasa Hawksmoora i Johna Jamesa; lewa ma zegar, prawa nieozdobny okrągły otwór. Nawa, budowana od 1376 do 1506 roku, prowadzi do kaplicy Henryka VII (1503–1519), dzieła stylu perpendykularnego, które John Leland nazwał orbis miraculum.
Król Henryk III rozpoczął budowę obecnego budynku w 1245 roku, zastępując wcześniejszy kościół romański strukturą gotycką. Późniejsi monarchowie dodali kaplice i skrzydła boczne, a budynek pozostał kościołem królewskim nawet po tym, jak Henryk VIII rozwiązał klasztory, przetrwał zniszczenia spowodowane bombardowaniami podczas drugiej wojny światowej.
Monarchia wykorzystuje ten budynek do koronacji, ślubów i nabożeństw, dzięki czemu zwiedzający doświadczają żywej tradycji królewskiej. Miłośnicy literatury odwiedzają kącik z pomnikami angielskich pisarzy, gdzie odkrywają groby i inskrypcje słynnych autorów i często składają kwiaty.
Zwiedzający muszą wcześniej zarezerwować bilety przez oficjalną stronę internetową, a zwiedzanie z przewodnikiem jest oferowane w kilku językach. Dostęp dla wózków inwalidzkich jest ograniczony, ponieważ niektóre obszary nie są dostępne, a wewnątrz budynku obowiązują ograniczenia dotyczące fotografowania.
Krzesło koronacyjne w kaplicy Edwarda Wyznawcy przechowywało Kamień Scone do 1996 roku, gdy wrócił do Szkocji i trafił do zamku w Edynburgu; kamień skradziono z opactwa w Boże Narodzenie 1950 roku i odnaleziono po długich poszukiwaniach. Fishmongers' Company co roku dostarcza opactwu łososia, nawiązując do legendy o rybaku z Tamizy, który miał ujrzeć świętego Piotra w tym miejscu.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 92 190 współtwórców z całego świata.
