Lindisfarne, Wyspa pływowa w Northumberland, Anglia.

Lindisfarne to wyspa przypływowa u wybrzeży Northumberland, połączona z lądem stałym wyniesioną groblą. Linia brzegowa pokazuje wydmy piaszczyste, słone bagna i równiny pływowe, które zapewniają schronienie wielu gatunkom ptaków przez cały rok.

Klasztor założony w 634 roku przez Aidana stał się ośrodkiem nauki religijnej i stworzył rękopis Ewangelii z Lindisfarne. Wikingowie napadli miejsce w 793 roku, atak który oznaczył koniec wczesnośredniowiecznego pokoju w Anglii.

Pielgrzymi i odwiedzający uczestniczą w nabożeństwach w kościele parafialnym, który pozostaje czynnym miejscem kultu. Mieszkańcy utrzymują wspólnotę kształtowaną przez rytm przypływów i odizolowane położenie.

Odwiedzający muszą sprawdzić tablice przypływów przed przekroczeniem grobli, ponieważ podnoszące się wody odcinają dostęp dwa razy dziennie. Schronienie awaryjne na grobli zapewnia ochronę osobom zaskoczonym przez przypływ.

Miejscowy warsztat nadal produkuje miód pitny według starego przepisu łączącego miód, zioła i wodę czerpana ze studni na wyspie. Zamek na najwyższym punkcie został przekształcony z fortu Tudorów w rezydencję dopiero na początku XX wieku.