Kościół Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny w Lublanie, Kościół filialny na wzgórzu Rožnik, Słowenia.

Kościół Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny to barokowy kościół pielgrzymkowy na wzgórzu Rožnik, zbudowany w latach 1740–1746 według planów przypisywanych Candido Zulliani, z neoklasycystyczną fasadą dodaną po 1814 roku. Wnętrze zawiera trzy ołtarze i neorenesansową ambonę z końca XIX wieku oraz drogę krzyżową namalowaną przez Janeza Potočnika w 1802 roku.

Kościół na wzgórzu Rožnik jest poświadczony w 1526 roku, gdy musiał dostarczyć miedziany kielich i trzy funty hellerów na potrzeby wojenne; gotycki kościół filialny parafii św. Piotra wzmiankowano już w 1461 roku. Rozebrany w 1740 roku, został odbudowany w latach 1740–1746 pod kierunkiem budowniczego Abondiego Doniny, a projekt przypisuje się Candido Zulliani. Konsekrowany 13 sierpnia 1747 roku, zamknięty przez reformy józefińskie w 1785 roku, zniszczony przez wojska napoleońskie w 1809 roku, otwarty ponownie w 1814 i zaopatrzony w neoklasyczną fasadę w 1823 roku.

Kościół jest franciszkańskim kościołem filialnym i sanktuarium pielgrzymkowym. W 1836 zmieniono jego wezwanie na Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny, gdy stał się kościołem filialnym. Obraz ołtarza maryjnego Valentina Metzingera (1746) zaginął i w 1944 zastąpiono go kopią dzieła Jurija Szubicy z lat 1887–1888. Stacje drogi krzyżowej namalował Janez Potočnik w 1802.

Kościół znajduje się na wzgórzu Rožnik i można go osiągnąć pieszo lub różnymi środkami transportu z centrum Lublany. Zalecane jest noszenie wygodnych butów, ponieważ wspinaczka na wzgórze wymaga pewnego wysiłku.

W kościele znajdują się trzy obrazy ołtarzowe namalowane w 1746 roku przez Valentina Metzingera. Obraz z ołtarza maryjnego zaginął i około 1887–1888 zastąpiło go dzieło Jurija Szubicy; obecnie wisi tam kopia z 1944 roku. Obraz świętych Kosmy i Damiana Metzingera przechowywany jest w klasztorze franciszkanów w Lublanie.