Rožna Dolina, dzielnica mieszkalna w Lublanie, Słowenii

Rožna Dolina to dawna osada, obecnie dzielnica Lublany, położona na niskim, podmokłym terenie między wzgórzem Rožnik na północy a linią kolejową Lublana–Sežana na południu. Przez zachodnią część przepływa potok Glinščica. Przeważa zabudowa jednorodzinna w siatce ulic oznaczonych cyframi rzymskimi, obok większych obiektów, takich jak osiedle studenckie Študentsko naselje i Wydział Biotechnologii.

Rožna Dolina była początkowo częścią wsi Glince w dawnej gminie Vič. Po trzęsieniu ziemi w Lublanie w 1895 r. Słoweńskie Robotnicze Towarzystwo Budowlane, założone przez Janeza Evangelista Kreka i Ignacija Žitnika, kupiło niskie łąki między linią kolejową a Večną pot, by budować domy dla robotników pobliskiej fabryki tytoniu. Pierwszy dom wzniósł Matevž Perne w 1898 r. Wieś usamodzielniła się w 1924 r., a w 1935 r. przyłączono ją do Lublany.

Nazwa Rožna Dolina („kwietna dolina”) została ukuta około 1904 roku przez Janeza Evangelista Kreka i wywodzi się od wzgórza Rožnik, będącego z kolei tłumaczeniem niemieckiej nazwy Rosenberg („różane wzgórze”). Ulice są przeważnie rozmieszczone w siatce i oznaczone cyframi rzymskimi, jak Cesta IV i Cesta IX. W dzielnicy znajdują się też pracownie malarzy Gabrijela Stupicy, Štefana Planinca i Marija Pregelja oraz rzeźbiarzy Matjaža Počivavška, Zdenka Kalina i Janeza Boljki.

Rožna Dolina leży między wzgórzem Rožnik a linią kolejową Lublana–Sežana, a potok Glinščica płynie jej zachodnim skrajem. Linie autobusowe 14, 18 i 18L kursują ulicami Cesta VI, Škrabčeva ulica i Cesta 27. aprila. Większość bocznych ulic tworzy siatkę i nosi numery rzymskie, jak Cesta IV i Cesta IX.

Jednołukowy kamienny most kolejowy nad potokiem Glinščica w południowo-zachodniej części dzielnicy pochodzi z 1857 roku i należał do pierwotnej infrastruktury austriackiej Kolei Południowej. Łatwo go przeoczyć obok torów wyznaczających południową granicę Rožnej Doliny.