Paulis malmgård, Dwór szlachecki na Södermalm, w Sztokholmie, w Szwecji

Paulis malmgård to trzypiętrowa kamienna konstrukcja na skrzyżowaniu Folkungagatan i Götgatan, zbudowana z dachem siodłowym i formą sześcienną z końca 1600 roku. Okna mają formalne ramy, które odzwierciedlają wyrafinowany styl architektoniczny tego okresu, z proporcjami i szczegółami typowymi dla szwedzkich tradycji budowlanych.

Pierwszy budynek na tym terenie rozpoczęto w 1654 roku dla poczmistrza Johana von Beijera, gdy działka leżała jeszcze nad brzegiem jeziora Fatburen. Niclas Pauli, imigrant ze Szlezwika prowadzący farbiarnię i tkalnię wełny, kupił ją w 1678 roku i w latach 1680. wzniósł zachowane do dziś budynki. Jego syn Christopher, a następnie spadkobiercy, kontynuowali działalność; Niclas Pauli junior, nabywca w 1776 roku, upiększył wnętrza i elewacje, zanim sprzedał posiadłość w 1796 roku i zbankrutował w 1799. Parafia katolicka nabyła dwór w 1857 roku.

Nazwa pochodzi od Niclasa Pauliego, farbiarza i tkacza wełny ze Szlezwiku, który kupił posiadłość w 1678 roku i w latach 80. XVII wieku wzniósł zachowane budynki. Od 1857 roku majątek należy do parafii katolickiej w Sztokholmie; główny budynek mieści dziś salę parafialną i biura obok katedry katolickiej.

Do głównego budynku dochodzi się przez tylne podwórze obok katedry katolickiej w Sztokholmie, a jego fasada jest zasłonięta od Götgatan przez nowsze budynki. Zachowana jest XVII-wieczna wschodnia brama, ale pomieszczenia mieszczą dziś salę parafialną i biura, więc dostęp do wnętrza zależy od działalności parafii.

Prace restauracyjne w głównej sali ujawniły pierwotne ramy okienne, które sugerują, że architekt Jean de la Vallée mógł przyczynić się do projektowania budynku. To odkrycie wiąże nieruchomość z jednym z najbardziej wpływowych projektantów wczesnej Szwecji.