Mosebacke vattentorn, Wieża wodna w Södermalm, Sztokholm, Szwecja

Mosebacke vattentorn to ośmioboczna wieża przy Mosebacke torg w dzielnicy Södermalm w Sztokholmie, ukończona w 1896 roku według projektu Ferdinanda Boberga. Jej ściany z czerwonej cegły z Helsingborga mają wzorzyste partie murarskie i wysoki fryz z półkolistych łuków z cegły kształtowej, kontrastujący z ornamentami z kamienia naturalnego i wystającymi granitowymi cokołami narożnymi. Wieża ma 32 metry wysokości, a jej górny zbiornik mieścił 104 m³ wody.

Wieża została zaprojektowana i zbudowana w 1896 roku przez architekta Ferdinanda Boberga, aby zwiększyć ciśnienie wody dla budynków na wyższych piętrach Wzgórza Katarina. Była to rozwiązanie dla rosnących potrzeb rozszerzającego się miasta pod koniec 19. wieku.

Wieża stoi w pobliżu Placu Mosebacke, który stał się miejscem spotkań, gdzie mieszkańcy i odwiedzający przychodzą, aby się spotykać i odpocząć. Ta lokalizacja stanowi integralną część codziennego życia i lokalnej tożsamości dzielnicy.

Struktura jest łatwa do dostrzeżenia, stojąca na jednym z wyższych punktów w dzielnicy, co ułatwia dostęp z różnych części Södermalm. Najlepszym sposobem na doświadczenie tego miejsca jest spacer po otaczającej dzielnicy i eksploracja obszaru wokół Placu Mosebacke.

Zbiornik wieży wyłączono z eksploatacji w 1960 r.; urządzenia pod nią nadal pracują jako przepompownia, a samą wieżę przekształcono z mieszkania maszynisty w prywatny dom. Mieszkanie zajmowało dwa z siedmiu pięter. Boberg powtórzył motyw wąskich wnęk i wystających granitowych cokołów w wieży gmachu głównego poczty w Sztokholmie.