Тихвинский музей, Muzeum regionalne w Tikhvin, Rosja

Muzeum Tichwińskie zajmuje komnaty archimandryty, cele państwowe i budynek zbożowy w obrębie monasteru Bogorodiczno-Uspieńskiego w Tichwinie. Jego sale przechowują około 36 tys. eksponatów, w tym stare ikony i rękopiśmienne księgi, kolekcję archeologiczną oraz wystawy o życiu rosyjskich i wepskich chłopów.

Muzeum wywodzi się z oddziału tychiwińskiego Nowogrodzkiego Towarzystwa Miłośników Starożytności, otwartego 21 maja 1913 roku z inicjatywy miejscowego krajoznawcy I. P. Mordwinowa. Pierwszym dużym przedsięwzięciem była wystawa na 300-lecie zwycięstwa tychiwian nad szwedzkimi najeźdźcami we wrześniu 1613 roku. Upaństwowione w 1917 roku, w 1919 roku przeniosło się do tzw. cel kazionnych monasteru Bogorodickiego; w 1941 roku zbiory spakowano, ale nie ewakuowano – część rozgrabiono, a część spłonęła. W 1959 roku reaktywowali je nauczyciele szkoły nr 1, a w 1968 roku muzeum wróciło do monasteru.

Muzeum prezentuje życie i obyczaje rosyjskich i wepskich chłopów oraz historię cudownej ikony Matki Bożej Tichwińskiej i monasteru Bogorodickiego. W sali wystawowej organizowane są wystawy czasowe.

Muzeum zajmuje budynki cel archimandryty, cel państwowych i korpusu Żytniego na terenie monasteru Bogorodickiego. Warto sprawdzić godziny otwarcia przed wizytą, ponieważ mogą się one różnić w zależności od sezonu.

Kolekcja obejmuje rzadkie przykłady lokalnych prac z metalu i drewna wykonanych przez rzemieślników z regionu przez pokolenia. Te przedmioty pokazują umiejętności rzemieślnicze, które były przekazywane w tradycyjnych warsztatach rodzinnych.