Гора Ак-Кая, Pomnik przyrody w rejonie biłohirskim, Krym.

Ak-Kaya to góra wapienna wznosząca się 325 metrów nad doliną rzeki Bijuk-Karasu, widoczna z daleka dzięki swojej pionowej białej ścianie skalnej. Teren obejmujący 30 hektarów ma wiele ścieżek biegnących przez zniszczone filary skalne i naturalne jaskinie.

Góra była siedliskiem starożytnych ludzi przy jej północnej podstawie, co potwierdzają wykopaliska z lat 1960–1970, które odkryły narzędzia krzemienne i kości wymarłych zwierząt. Odkrycia te wykazały zamieszkiwanie przez człowieka w czasach prehistorycznych.

Nazwa Ak-Kaja oznacza po krymskotatarsku „biała skała”. W latach 1945/46 na ścianach Wielkiego Grotto Ak-Kaja odkryto sarmackie petroglify od III w. p.n.e., dziś pokryte graffiti turystów. Legenda mówi, że w Chanacie Krymskim zrzucano skazańców z urwiska, a Suworow przed bitwą 1777 roku negocjował z chanami pod dębem „Czterej Bracia”.

Ściana skalna zwrócona jest na południe i zachód, więc rano pozostaje w cieniu, a po południu jest oświetlona. Podejście z doliny na płaskowyż pokonuje około 100 m różnicy wysokości. Wieś Biłohirśka leży po drugiej stronie rzeki Bijuk-Karasu; Biłohirsk jest 5 km dalej. Grota Ałtyn-Teszyk otwiera się 52 m nad podstawą ściany.

W jaskini Ałtyn-Teszyk („Złota Dziura”), położonej 52 m nad podstawą ściany i 42 m poniżej płaskowyżu, według legend przechowywano skarby. Speleolodzy po raz pierwszy zbadali ją na początku lat 60. XX wieku na pełną głębokość 20 metrów.