Odrin-Nikolaevsky Monastery, Monastyr prawosławny we wsi Odrina, obwód briański, Rosja

Klasztor Odrin-Nikolaevsky to prawosławny klasztor żeński we wsi Odrina, w rejonie karaczewskim obwodu briańskiego. Z przedrewolucyjnego zespołu zachowały się tylko dwa budynki z połowy XIX wieku: dwupiętrowy dom ihumeni z kolumnami oraz korpus bracki z 1856 roku z cerkwią świętych Piotra, Jonasza i Aleksego. Główną relikwią jest oryginalna ikona Matki Bożej „Poręczycielka grzeszników”, wysławiona tu w 1843 roku.

Klasztor powstał w XIII lub XIV wieku w miejscu, gdzie według tradycji objawiła się ikona św. Mikołaja nad rzeką Odrina; trzej bracia z Briańska zanieśli obraz do swego miasta, gdzie ustała zaraza, lecz po spaleniu cerkwi ikona wróciła na sosnę nad Odrina, co dało początek drewnianej cerkwi i wspólnocie. Dokument z 1352 roku mniszki Eupraksji, córki wielkiego księcia Olgierda litewskiego, nadał klasztorowi ziemię. Został spustoszony w Czasie Wielkiej Smuty i ponownie w 1720 roku, gdy napastnicy spalili go i zamęczyli starca Barnabę. W 1843 roku wysławiono tam cudowną ikonę Matki Bożej „Poręczycielka grzeszników”. Zamknięty w 1924 roku, został przywrócony w 1995 roku jako klasztor żeński.

Klasztor jest poświęcony świętemu Mikołajowi z Miry, a jego obecność jest widoczna w ikonach i w nazwie źródła na terenie obiektu. Pielgrzymi często przyjeżdżają tu po wodę, którą uważają za świętą.

Klasztor leży na obrzeżach wsi Odrina i można do niego dotrzeć lokalnymi drogami biegnącymi przez miejscowość. Obowiązuje skromny strój, ponieważ obiekt jest czynnym miejscem kultu.

Na terenie klasztoru znajduje się źródło poświęcone świętemu Mikołajowi Cudotwórcy, do którego przychodzą pielgrzymi również poza nabożeństwami. Niektórzy odwiedzający przyjeżdżają wyłącznie po wodę, którą zabierają do domu w pojemnikach.