Church of the Resurrection of Christ, Klasztor prawosławny w Bereżku, rejon karaczewski, Rosja

Cerkiew Zmartwychwstania Chrystusa jest główną świątynią monasteru karaczewskiego w Bereżku: dwukondygnacyjnym budynkiem z kamienia z dzwonnicą. Ogrzewana dolna kondygnacja mieści kaplicę ikony smoleńskiej i ołtarz świętego Tichona z Amathus; górna, letnia, poświęcona jest Zmartwychwstaniu.

Założony pod koniec XVI wieku przez hieromnicha Tichona z Karaczewa, klasztor był już w 1585 roku zarządzany przez ihumena Zachariasza. W 1680 roku został przyłączony do Monasteru Zmartwychwstania Nowego Jeruzalem, a w 1764 roku rząd go zamknął, zamieniając Cerkiew Zmartwychwstania w cerkiew parafialną. Władze radzieckie zamknęły cerkiew w 1938 roku; w 1990 roku rozpoczęto odbudowę głównej cerkwi, a 17 sierpnia 2004 roku klasztor został wskrzeszony.

Klasztor wznowił życie monastyczne 17 sierpnia 2004 roku. Według tradycji mnich Tichon Karaczewski żył na kamiennym słupie wznoszącym się nad drugim piętrem cerkwi, gdzie urządzono małą okrągłą celę i zawieszono dzwon alarmowy zawiadamiający mnichów i mieszkańców o zbliżaniu się Tatarów krymskich. Przy klasztorze działa obecnie szkółka niedzielna dla dzieci.

Klasztor leży na lewym brzegu rzeki Snowy, w centrum wsi Bereżok, niemal przy granicy miasta Karaczew, i jest widoczny od strony drogi prowadzącej z Briańska. Dwa kilometry od klasztoru znajduje się święte źródło. Główna cerkiew ma dwie kondygnacje: dolna jest ogrzewana, a górna używana latem.

Drewniana katedra Zmartwychwstania, którą w 1654 r. widział archidiakon Paweł z Aleppo, stała na wysokim podmurowaniu, otoczona galerią z trzema wejściami, każda część zwieńczona lekkimi kopułami, obok wysokiej ośmiobocznej dzwonnicy. Kamienna katedra, która ją zastąpiła, jest już odnotowana jako kamienna w 1745 r.