Church of Saint George in Endove, Cerkiew prawosławna w dzielnicy Zamoskworecze, Moskwa, Rosja.

Cerkiew św. Jerzego w Endowie to kamienna świątynia z 1653 r., wzniesiona przez mieszkańców Niżnych Sadowników, być może z użyciem murów starszej budowli. Jej dwuświetlny, bezfilarowy czworobok wieńczy pięć kopuł na wysokich ślepych bębnach i piramida kokoszników. Klasycystyczna trójkondygnacyjna dzwonnica (1806) stoi przy ulicy Sadowiczeskiej.

Od połowy XVI wieku stał tu drewniany kościół; pierwsza kamienna świątynia powstała w 1588 roku z woli arcybiskupa Arseniusza z Elassony, który przybył do Moskwy z Konstantynopola. Obecny kamienny kościół wzniesiono w 1653 roku staraniem mieszkańców Niżnych Sadowników, być może z wykorzystaniem murów starszej budowli. W 1612 roku, w okresie Wielkiej Smuty, niewielki fort przy kościele kilkakrotnie przechodził z rąk do rąk w walkach o przeprawę przez Moskwę. Od 1992 roku kościół jest metochionem klasztoru Sołowieckiego.

Nazwa „v Endove” pochodzi od staroruskiego słowa „endova” lub „jandova”, oznaczającego zagłębienie, w którym gromadziła się woda powodziowa; cerkiew stała na niewielkim wzgórzu oddzielonym od Bałczugu rowem odwadniającym. Główny ołtarz poświęcony jest Narodzeniu Matki Bożej, a południowa i północna kaplica zachowały dawne wezwania św. Jerzego i św. Mikołaja. Od 1992 roku cerkiew jest metochionem monasteru Sołowieckiego, a pierwsze nabożeństwo po ponownym otwarciu odbyło się w Boże Narodzenie 1993 roku.

Cerkiew stoi w linii zabudowy ulicy Sadowiczeskiej: trójkondygnacyjna dzwonnica i cerkiewne ogrodzenie wychodzą na ulicę, a główny budynek i refektarz znajdują się za nimi. Dzwonnica zbudowana w 1806 roku jest najłatwiejszym do odnalezienia punktem orientacyjnym. Wnętrze jest czynnym miejscem kultu, dlatego dostęp może być ograniczony podczas nabożeństw.

Budynek został wyznaczony jako federalna strona dziedzictwa kulturalnego, ponieważ zachowuje rzadkie cechy architektury Uzorochye, które są mniej powszechne w innych moskiewskich kościołach. To uznanie czyni go ważnym przykładem tego szczególnego stylu architektonicznego z siedemnastego wieku.