Cerkiew św. Sergiusza z Radoneża w Moskwie, Cerkiew prawosławna w dzielnicy Twerskiej, Moskwa, Rosja.

Cerkiew św. Sergiusza z Radoneża w Krapiwnikach to kamienna świątynia w stylu baroku rosyjskiego, z jedną kopułą na wysokim bębnie, stojąca w zaułku Krapiwienskim. Wnętrze mieści trzy ołtarze: główny św. Sergiusza oraz boczne św. Serafina z Sarowa i Wszystkich Świętych Ziemi Ruskiej. Szeroka południowa kaplica Ścięcia Głowy Jana Chrzciciela, wzniesiona w 1702 r., łączy się z przestrzenią refektarza.

Pierwsza drewniana cerkiew św. Sergiusza w tym miejscu jest wzmiankowana w 1577 r. i jeszcze w 1657 r. opisywano ją jako drewnianą. Budowa murowana rozpoczęła się w 1625 r., a najstarsza część obecnego budynku pochodzi z 1678 r. W latach 1749–1750 wzniesiono drugą kondygnację i dzwonnicę oraz północną kaplicę św. Mikołaja, prawdopodobnie według projektu architekta ze szkoły Dymitra Uchtomskiego. W 1883 r. cerkiew weszła w skład metochionu Konstantynopola.

Cerkiew jest metochionem (przedstawicielstwem) patriarchy Moskwy i całej Rusi, a od 1883 r. mieściła oficjalne przedstawicielstwo Patriarchatu Konstantynopolitańskiego. Główny ołtarz poświęcony jest św. Sergiuszowi z Radoneża, a boczne – św. Serafinowi z Sarowa i Wszystkim Świętym Ziemi Ruskiej. Krzyż z Kij, relikwiarz wykonany w 1657 r. przez patriarchę Nikona z cząstkami relikwii 300 świętych, został tu przeniesiony w 1991 r.

Kościół znajduje się na Krapivensky Lane w dzielnicy Tverskoy i wita odwiedzających zainteresowanych architekturą religijną. Ponieważ jest to aktywne miejsce kultu, warto sprawdzić godziny otwarcia i ubrać się z szacunkiem.

Cerkiew przechowuje krzyż z Kij, cyprysowy relikwiarz wykonany w 1657 r. przez patriarchę Nikona na pamiątkę ocalenia z katastrofy morskiej; zawiera cząstki relikwii 300 świętych i trafił tu w sierpniu 1991 r. Na północnej zewnętrznej ścianie kaplicy św. Serafina cztery kamienne płyty upamiętniają pochówki książąt Uchtomskich.