Yeni-Kale

Forteca ma nieregularny pięciokątny układ z pięcioma półbastionami na rogach, zbudowana z solidnych kamiennych murów zaprojektowanych do obrony najwęższego punktu Cieśniny Kerczeńskiej między Morzem Czarnym a Morzem Azowskim.

Zbudowana między 1699 a 1706 rokiem przez Imperium Osmańskie pod nadzorem włoskiego inżyniera Goloppo i francuskich inżynierów, forteca została zdobyta przez wojska rosyjskie w 1771 roku podczas wojny rosyjsko-tureckiej i przekazana Rosji po traktacie w Küçük Kaynarca w 1774 roku.

Nazwa fortecy tłumaczy się z tureckiego jako nowy zamek i odzwierciedla różnorodne wpływy kulturowe społeczności osmańskich, europejskich i tatarskich z Krymu, które przyczyniły się do jej budowy, funkcjonowania i regionalnej obecności wojskowej w osiemnastym wieku.

Odwiedzający mogą dotrzeć do ruin fortecy drogami łączącymi centrum miasta Kercz, gdzie tablice informacyjne i okazjonalne wycieczki z przewodnikiem zapewniają kontekst historyczny dotyczący miejsca, które jest wyznaczonym chronionym zabytkiem dziedzictwa kulturowego o znaczeniu narodowym na Ukrainie.

Forteca polegała na podziemnym ceramicznym systemie akweduktu, który transportował świeżą wodę ze źródła położonego kilka kilometrów dalej, rozwiązując brak naturalnych źródeł wody w bezpośrednim obwodzie fortecy w celu zaopatrzenia garnizonu liczącego około 1.100 żołnierzy.

Lokalizacja: Керченский городской совет

Współrzędne GPS: 45.35099,36.60455

Najnowsza aktualizacja: 24 listopada 2025 o 19:18