Dworzec Bałtycki

Dworzec kolejowy Baltyjski to stacja końcowa w Sankt Petersburgu w Rosji, obsługująca linie podmiejskie wzdłuż południowego wybrzeża Zatoki Fińskiej. Budynek z połowy XIX wieku prezentuje szklany dach nad torami, dwupiętrowe boczne skrzydła oraz centralną fasadę z oryginalnym zegarem Pavla Bure z okresu otwarcia.

Dworzec został otwarty w 1857 roku jako dworzec Peterhof, zaprojektowany przez Alexandra Krakaua w stylu inspirowanym paryskim Gare de l'Est. Obiekt łączył miasto z rezydencjami carskimi na zachód od Sankt Petersburga i odgrywał centralną rolę w podróżach dworu podczas okresu carskiego.

Lewe skrzydło było wyposażone w prywatne pomieszczenia dla rosyjskiej rodziny carskiej podróżującej do rezydencji w Strielnie, Peterhofu i Oranienbaumie. Te poczekalnie pozwalały członkom dworu pozostać z dala od publicznej hali dworcowej przed wejściem do pociągów zarezerwowanych dla pałacu.

Dworzec znajduje się przy Naberezhnaya Obvodnogo kanala 120 i działa całą dobę, z pięcioma peronami i siedmioma torami obsługującymi linie podmiejskie. Obiekt jest dobrze skomunikowany kilkoma liniami tramwajowymi i autobusowymi, a główne wejście prowadzi bezpośrednio do centralnej hali z kasami biletowymi i poczekalnią.

Dworzec obsługuje największy ruch pasażerów podmiejskich spośród wszystkich dworców kolejowych w Rosji. W letnie weekendy liczba podróżnych gwałtownie rośnie, gdy mieszkańcy wyruszają na plaże i do historycznych parków wzdłuż wybrzeża.

Lokalizacja: Saint Petersburg

Architekci: Alexander Krakau

Oficjalne otwarcie: 1857

Część: Saint Petersburg Baltiysky

Współrzędne GPS: 59.90667,30.29889

Najnowsza aktualizacja: 20 grudnia 2025 o 13:05