Dworzec Warszawski

Dworzec kolejowy Warszawski jest stacją końcową w Petersburgu w Rosji o eklektycznej architekturze, która obejmuje wysoką ceglastą wieżę wodną i kilka obszarów peronowych. Teren obecnie łączy przestrzenie komercyjne z funkcjami muzealnymi, rozciągając się na historycznych placach kolejowych.

Terminal rozpoczął działalność w 1851 roku jako punkt końcowy dla pociągów jadących do Gatczyny, południowego przedmieścia rezydencji carskich. Linia została później przedłużona na południe, docierając do Warszawy w 1862 roku i tworząc ważne połączenie między dwiema stolicami.

Dawny dworzec zachowuje nazwę od historycznego połączenia kolejowego między rosyjską stolicą a polską metropolią, utrzymując tę pamięć w obecnym użytkowaniu. Zwiedzający mogą wciąż spacerować po oryginalnych torach, które dziś służą jako przestrzeń wystawowa dla zabytkowego sprzętu kolejowego.

Teren jest otwarty od października do kwietnia od środy do niedzieli, zaczynając późnym rankiem i zamykając wczesnym wieczorem, z dłuższymi godzinami w miesiącach letnich. Dostęp odbywa się przez dawne główne wejście, a orientację ułatwiają zachowane oznaczenia peronów.

Ceglana wieża wodna, niegdyś zbudowana do zasilania lokomotyw parowych, wciąż góruje nad całym terenem i służy jako widoczny punkt orientacyjny z daleka. Wewnątrz dawnego budynku dworca nowoczesne sklepy łączą się z zachowanymi detalami architektonicznymi z XIX wieku.

Lokalizacja: Saint Petersburg

Założenie: 1851

Oficjalne otwarcie: 1860

Styl architektoniczny: eclectic architecture

Część: Saint Petersburg Varshavskiy

Współrzędne GPS: 59.90725,30.30735

Najnowsza aktualizacja: 20 grudnia 2025 o 12:52