Siedmiogród

Transylwania to region w północno-zachodniej Rumunii otoczony zalesionymi górami i przecięty pagórkowatymi wzgórzami, szerokimi dolinami i małymi rzekami. Krajobraz przeplatają otwarte pola, gęste lasy, średniowieczne zamki osadzone na skalistych występach oraz fortyfikowane kościoły górujące nad wiejskimi osadami.

Obszar został włączony do Imperium Rzymskiego w 106 roku po pokonaniu królestwa Dacji przez cesarza Trajana. Później przybyli osadnicy germańscy, a przez wieki kontrola przechodziła między władcami węgierskimi i Habsburgami, aż region przyłączył się do Rumunii w 1918 roku.

Wsie z drewna i kamienia rozrzucone są po dolinach, gdzie lokalne rodziny uprawiają rzemiosła takie jak tkactwo, garncarstwo i rzeźba w drewnie przekazywane z pokolenia na pokolenie. Targi w mniejszych miejscowościach gromadzą rolników i rzemieślników sprzedających domowy ser, dżemy, tkane tkaniny i narzędzia wykonane ręcznie.

Kilka kościołów obronnych i średniowiecznych centrów jest uznanych za obiekty światowego dziedzictwa UNESCO i pozostaje otwartych dla zwiedzających. Większość zabytków znajduje się w małych miejscowościach dostępnych samochodem lub autobusami regionalnymi, a niektóre wymagają krótkich spacerów nieutwardzonymi ścieżkami.

Łacińska nazwa oznacza 'za lasem', nawiązując do tego, jak średniowieczni podróżnicy z zachodu postrzegali ziemię za grzbietami Karpat. Region nadal jest domem dla niewielkich społeczności Sasów i Węgrów, którzy w życiu codziennym używają swoich języków przodków.