Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Lwówku Śląskim, Kościół gotycki w Lwówku Śląskim, Polska.

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny to trójnawowa hala z cegły i ciosów piaskowca, z masywem zachodnim dwóch kwadratowych wież, których górne kondygnacje są ośmioboczne. W fasadzie zachodniej zachował się portal z końca XIII wieku z czerwonego piaskowca z tympanonem przedstawiającym Koronację Matki Boskiej; wnętrze, sklepione do 1866 roku, ma dziś płaski drewniany strop i dwa rzędy ośmiobocznych filarów.

Kościół ufundował w 1209 roku książę Henryk I Brodaty na prośbę żony Jadwigi; zastąpił on drewnianą świątynię z XII wieku i został po raz pierwszy wymieniony w dokumencie miejskim z 1217 roku. W 1281 roku patronat objęli joannici, którzy około 1300 roku rozpoczęli gotycką przebudowę, zachowując romańską fasadę zachodnią. Po pożarze w 1455 roku Conrad Pflüger i Hans Lindener odbudowali kościół w latach 1493–ok. 1550; w latach ok. 1520–1637 był ewangelicki, a w latach 1970–1976 przeszedł gruntowną renowację.

Wezwanie świątyni zmieniało się wraz z patronami: ufundowana jako kościół św. Jana, dziś nosi wezwanie Wniebowzięcia NMP, wymienione już w akcie lokacji miasta z 1217 roku. W latach 1281–1810 patronat sprawowali joannici; około 1520–1637 kościół służył ewangelikom, a w 1650 roku wrócił do katolików. Do parafii należy też dawna siedziba joannitów z 1728 roku.

Kościół położony jest w pobliżu centrum Lwówek Śląski i jest łatwo dostępny z głównego placu. Odwiedzający powinni planować wizyty w czasach poza nabożeństwami i stosować się do odpowiedniego ubioru przy wejściu.

Fasada zachodnia zachowała późnoromański dwuwieżowy masyw, ale centralna rozeta została później zamurowana; w jej osi są dwa ostrołukowe okna z ok. 1500 r. We wnętrzu z ośmiobocznych filarów ocalała tylko co druga para, ponieważ sześć usunięto w latach 1863–1866.