Pałac Hohenzollernów w Lwówku Śląskim, Pałac we Lwówku Śląskim, Polska

Pałac Hohenzollernów to trzykondygnacyjny klasycystyczny budynek wzniesiony w latach 1850–1852 z szarego piaskowca wydobywanego w Sobocie. Gmach główny mieścił rezydencję księcia i pokoje gościnne, dwa przyległe budynki zajmowali muzycy z rodzinami, a dwa zewnętrzne skrzydła obsługa pałacu. Nad głównym wejściem kartusz herbowy przytrzymywany przez dwa psy zawiera sentencję Nihil Absque Deo.

Niemiecki książę zlecił budowę tego obiektu w połowie XIX wieku jako rezydencję zimową dla siebie i swojej rodziny. Projekt został zrealizowany między 1850 a 1852 rokiem pod kierownictwem architekta Augusta Schülera.

Sala koncertowa pałacu gościła 45-osobową orkiestrę symfoniczną sprowadzoną z Hechingen przez księcia Konstantyna; jej pierwszy koncert odbył się w grudniu 1852 r. pod batutą Thomasa Täglichsbecka. Cotygodniowe koncerty przyciągały publiczność od Wrocławia po Drezno, a prasa nazwała Lwówek Śląski „śląskim Weimarem”. Ostatni sezon orkiestra zagrała w latach 1868/1869, po śmierci księcia.

Budynek pełni dziś funkcję urzędu miasta, dlatego można go oglądać z zewnątrz, podczas gdy dostęp do wnętrza zależy od godzin urzędowania. W 2015 roku otrzymało status zabytkowego obiektu dziedzictwa.

Wnętrza pałacu zdobiły popiersia muzyków, a nad głównym wejściem kartusz herbowy przytrzymywany przez dwa psy, nawiązujące do herbu Hohenzollernów, nosi sentencję Nihil Absque Deo. Wystrój sali koncertowej zaprojektował architekt August Schüler.