Gmach Muzeum Śląskiego w Katowicach, Nowoczesny budynek muzealny w Katowicach, Polska.
Gmach Muzeum Śląskiego w Katowicach to nowoczesny budynek siedmiopiętrowy z dużymi powierzchniami szklanych okien, które przepuszczały światło naturalne do sal wystawowych. Struktura wyposażona została w zaawansowane systemy kontroli klimatu zaprojektowane do zachowania dzieł sztuki i zbiorów regionalnych wystawianych w jego wnętrzu.
Muzeum Śląskie, powołane w 1929 roku, wystawiało zbiory w salach gmachu Sejmu Śląskiego. Karol Schayer opracował projekt w 1935 roku, budowę rozpoczęto w 1936, a w sierpniu 1939 trwały ostatnie prace wykończeniowe. W marcu 1940 okupant niemiecki nakazał rozbiórkę; wykonali ją w latach 1941–1944 więźniowie Auschwitz-Birkenau, pozostawiając jedynie niewielkie skrzydło mieszkalne.
Muzeum było miejscem spotkań, gdzie odwiedzający odkrywali dzieła sztuki regionalnej i obiekty związane z codziennym życiem i przemysłem na Śląsku. Wystawy prezentowały rzemiosła i tradycje, które lokalni mieszkańcy rozpoznawali ze swoich własnych społeczności.
Budynek już nie istnieje: rozebrano go w latach 1941–1944, a na jego miejscu stoi socrealistyczny biurowiec z lat 50. Plany gmachu przechowuje archiwum Urzędu Miasta Katowice, więc obiekt można badać na papierze, a nie zwiedzać. Główna wieża biegła w linii północ-południe, prostopadle do ulicy Jagiellońskiej, a pod korpusem głównym przechodziła ulica otwarta dla ruchu kołowego.
System klimatyzacyjny utrzymywał w budynku ciśnienie wyższe od atmosferycznego, aby chronić zbiory przed pyłem. Windy otwierały się automatycznie na sygnał fotokomórki, a schody ruchome łączyły kondygnacje. Te rozwiązania stawiały gmach wśród najnowocześniejszych budynków publicznych w Europie.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 468 współtwórców z całego świata.