Pałac Wodzickich w Krakowie, Pałac klasycystyczny na Starym Mieście, Kraków, Polska

Pałac Wodzickich stoi na rogu ulic św. Jana i św. Marka; powstał około 1741 z połączenia dwóch gotyckich kamienic, z których zachowały się portale z XV i XVI wieku. Przebudowany około 1780 i ponownie po pożarze 1781 według projektu Jana Ferdynanda Naxa, ma symetryczną, siedmiodzielną elewację frontową z okazałymi pilastrami i attyką w typie balustrady, zwieńczoną kartuszem z herbem Wodzickich otoczonym rzeźbami, m.in. Diany.

Dwie gotyckie kamienice połączono i przebudowano około 1741 roku; zachowały się dwa ich portale z XV i XVI wieku. Około 1780 roku starosta krakowski Ignacy Przebendowski przebudował budowlę na wczesnoklasycystyczny pałac, stąd nazwa Pałac Przebendowskich. Po pożarze w 1781 roku kupił go Franciszek Wodzicki i przebudował według projektu Jana Ferdynanda Naxa. W 1830 roku przed pałacem zebrała się wielka manifestacja domagająca się ustąpienia Stanisława Wodzickiego, prezesa Senatu Rządzącego Rzeczypospolitej Krakowskiej; wkrótce ustąpił.

Nazwa pałacu pochodzi od rodziny Wodzickich, która kupiła go po pożarze w 1781 roku. W 1830 roku przed fasadą zebrał się tłum, domagając się ustąpienia Stanisława Wodzickiego, prezesa Senatu Rzeczypospolitej Krakowskiej. Teofil Lenartowicz narysował tę fasadę z demonstrantami z 1848 roku.

Pałac stoi na rogu ul. św. Jana 11 i ul. św. Marka 17a na Starym Mieście. Rozpoznać go można po attyce w typie balustrady z wazonami oraz po kartuszu z herbem Wodzickich otoczonym rzeźbami, m.in. Diany. Od ulicy widać dwa gotyckie portale z XV i XVI wieku.

W pałacu zachowały się dwa gotyckie portale, jeden z XV, drugi z XVI wieku, pozostałości dwóch kamieniczek połączonych około 1741 roku. Na pierwszym piętrze można zobaczyć oryginalne stiuki, polichromie, boazerie, intarsjowane posadzki i kominek.