Willa Pniewskiego

Willa Pniewskiego to budynek mieszkalny w centralnej dzielnicy Warszawy z nieociosanym murem kamiennym i nieregularnymi otworami okiennymi położony przy Alei Na Skarpie 27. Od 1966 roku mieści Muzeum Ziemi, zarządzane przez Polską Akademię Nauk z wystawami poświęconymi naukom geologicznym i planetarnym.

Budynek został pierwotnie zbudowany między 1779 a 1781 rokiem jako pawilon loży masońskiej, ale architekt Bohdan Pniewski nabyć go w latach trzydziestych i gruntownie go przebudował. Podczas Powstania Warszawskiego w 1944 roku poniósł znaczące uszkodzenia, służąc jako schronienie, zanim został później przywrócony do swoich naukowych celów.

Willa nosi imię Bohdana Pniewskiego, architekta, który ją przebudował w latach trzydziestych i wypełnił ją osobistymi wyborami artystycznymi. Wewnątrz znajdują się tradycyjne polskie elementy dekoracyjne takie jak ludowe miski i ceramiczne płytki, które pokazują stosunek właściciela do lokalnych tradycji rzemieślniczych.

Budynek znajduje się w starszej części miasta ze ścieżkami pieszo, które łączą się z innymi muzea i pomnikami, co czyni go dobrym punktem wyjścia do spaceru kulturalnego. Dostęp jest prosty, a otoczenie oferuje kilka tras dla odwiedzających zainteresowanych zbadaniem okolicy.

Plamy krwi powstańców z 1944 roku pozostają widoczne na klatce schodowej, pokazując jak bezpośrednio walki miały miejsce wewnątrz tego budynku. To ciche przypomnienie często zaskakuje odwiedzających i ukazuje im rzeczywistość wojny miejskiej w tym trudnym okresie.