Elizeum w Warszawie

Elizeum w Warszawie to podziemna struktura ceglana położona w Parku na Książęcem, wyposażona w kopułę i ozdobne stukaterie na suficie. Budowla zorganizowana jest poprzez połączone korytarze, które otaczają i prowadzą do centralnej komory.

Architekt Szymon Bogumił Zug zaprojektował ten podziemny pawilon w 1778 roku jako część romantycznego kompleksu ogrodowego dla szlachcica Kazimierza Poniatowskiego. Budowla powstała w czasach, gdy europejskie ogrody włączały motywy klasyczne i architektoniczne dziwactwa.

Nazwa nawiązuje do Elizjum z mitologii greckiej i odzwierciedla smak epoki oświecenia. Podziemna konstrukcja służyła arystokratycznym rodzinom jako miejsce spotkań towarzyskich i przejawiała ich znajomość kultury klasycznej.

Struktura jest dostępna tylko podczas specjalnych wydarzeń, takich jak Noc Muzeów i Europejskie Dni Dziedzictwa. Podczas tych okazji oferowane są wycieczki z przewodnikiem wyjaśniające szczegóły architektoniczne i historyczne rozmieszczenie ogrodu.

Budowla służy dzisiaj jako miejsce hibernacji dla nietoperzy i traszek, stanowiąc jedno z najważniejszych zimowych schronień dla tych gatunków w Europie. Jego stałe warunki temperatury i wilgotności zapewniają idealne środowisko dla tych zwierząt, aby przetrwały zimne miesiące.

Lokalizacja: Śródmieście

Założenie: 1778

Architekci: Szymon Bogumił Zug

Adres: Książęca 2

Współrzędne GPS: 52.23082,21.02760

Najnowsza aktualizacja: 9 grudnia 2025 o 19:45