Chāñhu-daro

Chāñhu-daro to stanowisko archeologiczne w prowincji Sindh w Pakistanie, złożone z trzech niskich wzgórz zajmujących łącznie siedem hektarów. Budowle wzniesiono z wypalanych cegieł i wyposażono w systemy odwadniające, które organizowały codzienne życie w osadzie.

Osada powstała około 4000 roku przed naszą erą i przez wieki funkcjonowała jako ośrodek produkcyjny w dolinie Indusu. Około 1700 roku przed naszą erą miejsce zostało opuszczone po zmianie biegu rzeki.

Warsztaty do produkcji paciorków z karneolu i muszli wskazują, że rzemieślnicy wytwarzali ozdoby przeznaczone do handlu z innymi społecznościami regionu. Warsztaty te stanowiły część sieci produkcyjnej łączącej kilka osad w tamtym okresie.

Stanowisko znajduje się około 130 kilometrów na południe od Mohenjo-daro i wymaga wcześniejszego zezwolenia od Departamentu Archeologii i Muzeów. Dostęp nie jest zawsze zapewniony, dlatego zaleca się wcześniejsze planowanie wizyty.

Badacze odkryli tu narzędzia z miedzi oraz kamienne pieczęcie z symbolami, które do dziś nie zostały rozszyfowane. Pieczęcie te prawdopodobnie służyły do oznaczania towarów i zarządzania handlem w obrębie osady.