Rietveldwoningen aan de Erasmuslaan

Rietveldwoningen składają się z dwóch bloków mieszkalnych zbudowanych z elementów prefabrykowanych, profili stalowych i tynkowanych ścian ceglanych z poziomymi pasami okien i praktycznymi galeriami zapewniającymi dostęp do poszczególnych mieszkań.

Ukończone między 1930 a 1931 rokiem przez architekta Gerrita Rietvelda, budynki te reprezentują ważną fazę w holenderskiej architekturze modernistycznej okresu międzywojennego, kiedy zasady projektowania funkcjonalistycznego zyskały na znaczeniu.

Wyznaczone jako kompleks Rijksmonument, struktury te exemplifikują ruch Nieuwe Bouwen w Holandii, pokazując przejście Rietvelda od podstawowych kolorów De Stijl do bardziej stonowanego i praktycznego projektowania mieszkaniowego.

Budynki mają trzy piętra plus poziomy piwnic, salony w kształcie litery L, stalowe ramy okien maksymalizujące naturalne światło, a mieszkanie modelowe numer 9 można zwiedzić podczas wycieczek z przewodnikiem organizowanych przez Muzeum Centralne.

W przeciwieństwie do słynnego Domu Schröder autorstwa Rietvelda, te rezydencje celowo unikały jaskrawych kolorów podstawowych, stosując zamiast tego odcienie pastelowe i skupiając się na masowych rozwiązaniach mieszkaniowych z innowacyjnymi technikami budowlanymi dla mieszkańców klasy średniej.