Sion Abbey

Kompleks składa się z kilku neogotyckich budynków z ostro zakończonymi wieżami, łukami ostrołukowymi i ceglanymi fasadami rozciągającymi się po rozległych terenach w prowincji Overijssel. Architektura obejmuje pomieszczenia mieszkalne, kaplicę i budynki robocze połączone dziedzińcami i terenami zielonymi, prezentując typowe cechy holenderskiej architektury klasztornej z końca XIX wieku.

Mnisi z opactwa Achel w Belgii założyli fundację w 1883 roku, budując obiekty w ciągu kolejnych dziesięcioleci. Po ponad pięciu dekadach jako przeorstwo wspólnota otrzymała status opactwa od diecezji utrechckiej w 1935 roku. Starzenie się wspólnoty ostatecznie doprowadziło do odejścia pozostałych członków.

Kompleks służył przez ponad sto lat jako centrum holenderskiego życia trapistów, wspierając kontemplację duchową poprzez cykle modlitwy, pracę rolniczą i produkcję rzemieślniczą. Mnisi zachowali cysterskie tradycje milczenia, liturgii wspólnotowej i samowystarczalności, wzmacniając katolicką tożsamość w przeważnie protestanckim regionie Holandii.

Kompleks posiada chroniony status Rijksmonument i jest obecnie zarządzany przez fundację Nieuw Sion. Położony na północ od głównych holenderskich rzek w gminie Deventer, można do niego dotrzeć wiejskimi drogami przez prowincję Overijssel. Odwiedzający powinni wcześniej zweryfikować warunki dostępu, ponieważ użytkowanie budynków zmieniło się od czasu przeniesienia się wspólnoty.

Pozostali członkowie przenieśli się na Schiermonnikoog w 2015 roku, wyspę zachodniofryzyjską na Morzu Północnym, gdzie kontynuują życie monastyczne na mniejszą skalę jako Nieuw Sion. Przeprowadzka ta zakończyła ponad 130 lat obecności w kontynentalnej lokalizacji, podczas gdy zabytkowe budynki służą teraz innym celom.