Huiszittenweduwenhof

Huiszittenweduwenhof to zespół mieszkalny z czterema skrzydłami ułożonymi wokół centralnego dziedzińca z dwiema kopułowatymi pompami wodnymi i białymi słupkami do suszenia przymocowanymi do okien zwróconych na ulicę. Kompleks został odnowiony w 1986 roku i obecnie zawiera około 65 jednostek mieszkalnych.

Kompleks został zaprojektowany przez architekta Daniela Stalpaerta w 1650 roku i zastąpił dawny klasztor kartuski św. Andrzeja, który został zniszczony w 1566 roku. Jego utworzenie odzwierciedlało zaangażowanie klasy kupczów w wspieranie potrzebujących wdów.

Nazwa odzwierciedla jego pierwotny cel zapewnienia mieszkań dla biednych wdów, formę pomocy społecznej typową dla miast holenderskich. Mieszkańcy codziennie korzystali z białych słupków do suszenia, szczegół który stanowił część codziennego życia na dziedzińcu.

Dziedziniec jest częściowo widoczny z ulicy, ale wejście do wnętrza zwykle wymaga wcześniejszego porozumienia. Lokalizacja jest najlepiej osiągalna pieszo i znajduje się w dobrze połączonej dzielnicy z łatwym dostępem do transportu publicznego.

Białe słupki do suszenia na oknach były tak charakterystyczne, że mieszkańcy czule nazywali ulicę Droogstokkenstraatje, co oznacza Małą Ulicę Słupków do Suszenia. Ta przezwiska pokazuje, jak szczegóły fizyczne mogą definiować charakter całej dzielnicy.

Lokalizacja: Amsterdam

Założenie: 1650

Architekci: Daniël Stalpaert

Adres: Karthuizersstraat 61

Współrzędne GPS: 52.37863,4.88168

Najnowsza aktualizacja: 14 grudnia 2025 o 12:44