Building of Latvian National Library

Budynek Biblioteki Narodowej Łotwy to nowoczesna konstrukcja ze zderzającą się powierzchnią ze szkła i pochylonymi elementami, która wznosi się 13 pięter nad zachodnim brzegiem Daugawy. Wewnątrz czytelnie, przestrzenie wystawiennicze i sale konferencyjne rozmieszczają się na różnych poziomach, połączone współczesnym systemem cirkulacji.

Architekt Gunnar Birkerts rozpoczął projektowanie w 1989 roku, a budynek otworzył się dla publiczności w czerwcu 2014 po przedłużonej fazie planowania. Realizacja nastąpiła po dziesięcioleciach debat na temat odpowiedniego miejsca dla łotewskiej instytucji kulturalnej.

Biblioteka przechowuje miliony książek i dokumentów jako główne repozytorium literatury i centrum badawcze Łotwy.

Budynek ma wyraźne wejścia i publiczny dostęp do pomieszczeń takich jak przestrzenie wystawiennicze i ogrody na dachu. Zaleca się zaplanowanie wystarczającej ilości czasu na spacer po obiekcie i docenić projektowanie przestrzenne oraz sposób połączenia różnych sektorów.

Szklana fasada inspirowana jest łotewską baśnią o Górze Kryształowej, historią głęboko zakorzenioną w lokalnych tradycjach. Ta symboliczna odniesienia przekształcają strukturę w coś więcej niż tylko funkcjonalny budynek, łącząc go z tożsamością kulturalną narodu.