Kongōshō-ji Temple, Świątynia buddyjska w Ise, Japonia

Kongōshō-ji to świątynia zen szkoły Rinzai na wschodnim zboczu południowego szczytu góry Asama w Ise, w prefekturze Mie. Główny budynek, odbudowany w 1609 roku, ma stromy dach czterospadowy z ciemnoszarej dachówki z rozszerzonym dolnym brzegiem i mały rzeźbiony trójkątny szczyt. Pod dachem ciemne drewniane ramy mieszczą białe tynkowane panele i rzędy pionowych okien nad kamiennym fundamentem.

Tradycja przypisuje założenie cesarzowi Kinmei, który w połowie VI wieku polecił mnichowi Kyōtaiowi zbudować kaplicę. W 825 roku Kūkai przekształcił ją w dojo ezoterycznego buddyzmu Shingon i umieścił wizerunek Kokūzō Bosatsu. W 1392 roku mnich Tōgaku Buniku z Kenchō-ji przemienił świątynię w klasztor zen Rinzai, a Ikeda Terumasa odbudował salę główną w 1609 roku.

Główny wizerunek, Fukuichi Mankoku Zoudai Bosatsu, to hibutsu pokazywany co dwadzieścia lat, w roku po każdej przenosinie Wewnętrznego Sanktuarium Ise. Świątynia składa w obrzędach sakaki zamiast shikimi, co wiąże się z jej rolą wewnętrznego sanktuarium Ise.

Główna sala jest otwarta między 9 a 15:45, dostępna taksówką ze stacji Kintetsu Isuzugawa lub przez płatną drogę Ise-Shima Skyline. Górska trasa wije się stromo, więc przed wyjazdem warto uwzględnić chorobę lokomocyjną lub nieodpowiednie obuwie.

Wzdłuż drogi do Okunoin stoją rzędy drewnianych stup o wysokości od 2 do 8 metrów, wznoszonych po pogrzebach przez rodziny niezależnie od szkoły buddyjskiej zgodnie ze zwyczajem zwanym take-mairi (także take-mōde), w którym żałobnicy wchodzą na górę Asama, by postawić stupę dla zmarłego.