Motoyama-ji Temple, Świątynia buddyjska w Mitoyo, Japonia

Motoyama-ji to świątynia, której główna sala wykazuje elementy architektoniczne z okresu Kamakura, pokazując tradycyjne techniki budowy z drewna. Budynek zachowuje cechy z tego wczesnego okresu, z prostym projektem dachu i starannie opracowanymi drewnianymi belkami.

Założona w 807 roku z rozkazu cesarza Heizei, z wizerunkiem Hayagrivy, który tradycja przypisuje Kūkaiowi; główna sala została odbudowana w 1300 roku dzięki darowiznom rodów Kyōgoku i Sasaki, co potwierdzają atramentowe inskrypcje na belce kalenicowej i kamieniach fundamentowych. Świątynia uniknęła zniszczeń w wojnach 1573-1593 i w epoce Tenpō (1830-1844) przyjęła nazwę Motoyama-ji.

W erze Tenpō (1830–1844) świątynia przyjęła nazwę Motoyama-ji, zaczerpniętą od miejscowości. Co roku w Dzień Wołu w środku lata odbywa się błogosławieństwo ogórków (kyūri kaji), podczas którego wierni mogą wejść do wewnętrznego sanktuarium. Pieśń pielgrzymia (goeika) świątyni wspomina kwiaty zasadzone w Motoyama.

Motoyama-ji leży 1,2 km od stacji JR Motoyama (linia Yosan) i 0,3 km od północnego końca mostu Motoyama-bashi przy drodze nr 11; węzeł Sanuki-Toyonaka jest 2,2 km dalej. Przed bramą Niō jest bezpłatny parking. Świątynia nie oferuje noclegów. Za bramą Niō główny pawilon stoi na wprost, a Daishidō po jego prawej; biuro pieczęci znajduje się za lewą stroną pawilonu głównego, za główną bramą, po lewej.

Głównym wizerunkiem jest Hayagriva z końską głową, a świątynia przechowuje przedni wizerunek, który według przekazu skopiował z niego Kitagawa Uncho, rzeźbiarz wizerunku głównej sali Zentsu-ji; pokazano go publicznie w 2014 roku. Świątynia zachowuje też legendę „Amidy, który przyjął cios miecza” w głównej sali.