Daisen-in, Podświątynia zen i ogród suchy w Kita-ku, Kioto, Japonia

Daisen-in to podświątynia Daitoku-ji w Kita-ku w Kioto, założona przez Kogaku Sōkō i zbudowana w latach 1509–1513. Jej główny ogród to pas w kształcie litery L o szerokości 3,7 metra na północny wschód od shoin, z kamieniami sugerującymi góry i wodospad, przyciętymi krzewami przedstawiającymi las oraz grabionym białym żwirem jako rzeką, która rozdziela się na Morze Środkowe i Ocean. Hojo, wzniesione w 1513 roku jako rezydencja emerytalna Sōkō, ma najstarszą wnękę (tokonoma) i najstarsze wejście (genkan) w Japonii, oba Skarby Narodowe.

Założony w 1509 roku przez Kogaku Soko, 76. opata Daitoku-ji, Daisen-in wzniesiono w latach 1509–1513; jego hojo powstało w 1513 roku jako miejsce odosobnienia samego Soko. Przechowuje najstarszą znaną wnękę tokonoma i najstarszy genkan w Japonii, oba Skarby Narodowe. Ogród założył Soko, w 1953 roku pokryto go białym piaskiem, a przecinający go kryty korytarz odtworzono w 1961 roku.

Skały i zagrabiony żwir ogrodu przedstawiają rzekę spływającą z wodospadu między górą Horai a wyspą-żółwiem ku dwóm morzom. Kamień w kształcie łodzi płynie z prądem, a kamień-żółw walczy pod prąd. Nazwa Daisen-in oznacza „Akademię Wielkich Nieśmiertelnych”, a kamelia symbolizuje Ośmiu Nieśmiertelnych z taoistycznej legendy.

Dostęp odbywa się przez większy teren Daitoku-ji, gdzie ścieżki wyraźnie łączą różne budynki świątyni. Dobre obuwie jest przydatne, ponieważ powierzchnie wokół ogrodów różnią się stanem i składem.

Ten wąski pas o szerokości zaledwie 3,7 metra zawiera symboliczny krajobraz: kamień w kształcie łodzi skarbów płynącej z prądem i drugi, przypominający żółwia walczącego pod prąd. Niemiecki autor Gunter Nitschke odczytuje łódź jako nagromadzone doświadczenie dorosłego życia, a żółwia jako daremne próby powrotu do młodości.