Honpō-ji, Świątynia buddyjska w Górnym Kioto, Japonia

Honpō-ji to główna świątynia Nichiren-shū w Kamigyō-ku w Kioto, o nazwie górskiej Eishōzan. Jej główna sala, odbudowana w 1797 roku, ma ciemny dachówkowy dach z głębokimi okapami, białe prostokątne panele między górnymi belkami i otwartą fasadę za niską drewnianą balustradą. Na terenie znajduje się ogród Tomoe, suchy ogród Hon'ami Kōetsu z trzema wzniesieniami w motywie tomoe, oraz staw lotosowy otoczony okrągłym kamieniem i dziesięcioboczną krawędzią z ciętego kamienia.

Nisshin założył świątynię w 1436 roku dzięki wsparciu rodu Hon'ami. Uwięziony i świątynia spalona w 1440 roku za jego upomnienie skierowane do sioguna Ashikagi Yoshikatsu, odbudował ją w Sanjō-Marikōji w 1463 roku. Zniszczona w rebelii Tenmon Hokke w 1536 roku, odbudowana w 1542 roku, została przeniesiona na obecne miejsce w 1587 roku przez Toyotomiego Hideyoshiego. Pożar Tenmei w 1788 roku oszczędził kyōzō i hōzō; główna sala została odbudowana w 1797 roku.

Nazwa świątyni pochodzi od Sutry Lotosu, a jej status głównej świątyni szkoły Nichiren odzwierciedla się w 34 świątyniach podrzędnych, z których pozostały trzy: Sōnyō-in, Kyōgyō-in i Kyōzō-in. Ogród Hōjō, zaprojektowany przez Hon'ami Kōetsu, jest krajobrazowym terenem chronionym o znaczeniu narodowym.

Świątynia znajduje się w dzielnicy Kamigyō, 15 minut pieszo od stacji Kuramaguchi na linii metra Karasuma. Główna sala, kuchnia, kwatera opata i brama są wpisane do rejestru dóbr kultury prefektury Kioto, a ogród jest krajowym zabytkiem krajobrazu. Brama Nōmon stoi naprzeciwko herbaciarni Konnichian szkoły Urasenke.

Suchy wodospad ogrodu zbudowano z kamieni, a przed skalną kompozycją ustawiono pionowo prążkowany niebieski kamień, wyobrażający spadającą wodę. Przed werandą shoin znajduje się dziesięcioboczny staw lotosowy, obramowany okrągłym kamieniem i ciosanymi kamieniami oznaczającymi słońce, obsadzony lotosem, by wyrazić razem słońce i lotos. Projekt przypisuje się Hon'ami Kōetsu; odrestaurowano w 1972 r.