Fuki-ji Temple, Świątynia buddyjska i Skarb Narodowy w Bungotakada, Japonia

Fuki-ji to świątynia buddyjska i narodowe miejsce dziedzictwa w Bungotakada, mieście w prefekturze Oita. Główna sala prezentuje fazowane drewniane kolumny, belki poprzeczne i dach w stylu skrzyni skarbów pokryty tradycyjnymi ceramicznymi dachówkami.

Założenie świątyni tradycyjnie przypisuje się mnichowi Ninmonowi w 718 roku, ale źródła potwierdzają jej istnienie dopiero w 1147 roku, gdy opisano maskę demona. Dokument z 1223 roku wymienia Fuki-ji jako świątynię modlitewną arcykapłanów sanktuarium Usa, którzy prawdopodobnie zbudowali główną salę w XII wieku. Przetrwała zniszczenie świątyń buddyjskich za Ōtomo Sōrina w latach 1570-1590.

Nazwa Fuki-ji zapisywana jest znakami oznaczającymi „bogactwo i honor”, a sala znana jest też jako Amida-ji od jej głównego wizerunku. Służyła jako jōgyō-dō, sala praktyki samādhi w ciągłym chodzie, a jej ściany zdobią malowidła czystych krain czterech kierunków z niebiańskimi istotami grającymi i tańczącymi. W 2016 r. wznowiono tam obrzęd bugaku jōgyō zanmai dla uczczenia tysiąclecia mnicha Genshina.

Świątynia znajduje się na obszarze wiejskim około 30 minut jazdy samochodem od stacji Usa na linii JR Kyushu lub 40 minut od lotniska Oita. Zalecany jest pojazd lub zorganizowana wycieczka, ponieważ połączenia transportu publicznego są ograniczone w tej części wsi.

Dach sali kryty jest techniką Gyōki-buki: dachówki zwężające się u góry i rozszerzające u dołu, wsuwane jedna w drugą. Stara belka kalenicowa usunięta podczas remontu w 1353 r. nosi atramentową inskrypcję wymieniającą uczonego mnicha Yūzena, uczestnika prac.