Maki Ōdō, Świątynia buddyjska w Bungotakada, Japonia.

Maki Ōdō to świątynia buddyjska w Bungotakada, mieście na Półwyspie Kunisaki w północno-wschodniej części Kyushu w Japonii. Kompleks składa się z głównej sali z okresu Edo oraz budynku wystawowego z połowy XX wieku, w którym przechowywane są dzieła sztuki religijnej i drewniane posągi.

Mówi się, że Maki Ōdō była jedną z sal Denjō-ji, świątyni założonej w 718 roku przez bodhisattwę Ninmona i zaliczanej do ośmiu głównych świątyń sieci Rokugō Manzan. Denjō-ji była największą z nich, z pełnym zespołem siedmiu sal i 36 świątyń filialnych w rejonie Tashibu, dopóki pożar nie zniszczył jej około 700 lat temu. Obecna mała Hondō została odbudowana w okresie Edo, a magazyn z 1955 roku gromadzi dziewięć posągów z okresu Heian pochodzących z dawnych świątyń filialnych.

Dziewięć drewnianych posągów z okresu Heian przedstawia różne bóstwa buddyjskie, z Amidą Nyorai pośrodku otoczonym przez cztery niebiańskie postacie. Daiitoku Myoo jest ukazany jadący na białym bawole, co jest rzadkim szczegółem ikonograficznym w Japonii.

Kompleks składa się z kilku stref, dlatego warto zarezerwować wystarczająco dużo czasu, aby odwiedzić zarówno główną salę, jak i przestrzeń wystawową bez pośpiechu. Wybierając spokojniejszą porę dnia, można dokładniej przyjrzeć się posągom.

Fudō Myōō w tej świątyni ma dwie towarzyszące figury; ta drewniana rzeźba należy do największych tego typu w Japonii. W tej samej sali wystawowej stoi Daiitoku Myōō na białym wołu, o sześciu twarzach, sześciu ramionach i sześciu nogach, największy taki posąg w kraju.