Enkō-ji Temple, Świątynia buddyjska w dzielnicy Ichijōji, Kioto, Japonia
Enkō-ji to świątynia szkoły Rinzai-shū Nanzen-ji w Ichijōji, Sakyō-ku, w Kioto, formalnie zapisywana 圓光寺, z nazwą górską Zuigan-san i Senju Kannon jako głównym wizerunkiem. Główna sala otwiera się na ogród Jūgyū-no-niwa ze stawem Seiryū-chi, uznawanym za najstarszy w Rakuhoku, oraz suikinkutsu. Drugi ogród suchego krajobrazu, Honryū-tei, urządzono w erze Heisei; na terenie znajdują się też herbaciarnia, sala zazen, dzwonnica i niewielka sala wystawowa.
Świątynia została założona w 1601 roku przez mnicha San'yō Genkitsu z poparciem Tokugawy Ieyasu, stanowiąc ważny moment w jej powstaniu. Początkowo służyła jako drukarnia tekstów konfucjańskich, zanim przekształciła się w centrum medytacji.
Nazwa świątyni jest formalnie zapisywana jako 圓光寺. Jej ogród Jūgyū-no-niwa zawiera staw Seiryūchi, uważany za najstarszy w Rakuhoku, oraz suikinkutsu. Herbaciarnia Taigetsu-an jest związana z Iwakurą Tomomi, który według przekazów często tam pił herbatę.
Świątynia leży około 17 minut pieszo od stacji Ichijōji kolei Eizan lub 400 m na wschód od przystanku autobusowego Ichijōji Shimomatsu-chō, tuż za Shisendō. Teren jest otwarty od 9 do 17. Jesienią płatne zwiedzanie poranne od 7:30 wymaga rezerwacji, podobnie jak niedzielne spotkanie zazen o 6:00.
Świątynia przechowuje 52 320 drewnianych czcionek ruchomych wydania Fushimi, drukowanego tu na rozkaz Ieyasu; to najstarsze zachowane czcionki w Japonii, wpisane na listę Ważnych Dóbr Kultury i pokazywane w sali Zuikaku.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 93 162 współtwórców z całego świata.
