Hōkō-ji, Świątynia buddyjska w Higashiyama-ku, Kioto, Japonia

Hōkō-ji to świątynia buddyjska szkoły Tendai w Higashiyama-ku w Kioto, założona przez Toyotomiego Hideyoshiego w 1595 roku dla Wielkiego Buddy. Główna sala ma szeroki, spadzisty dach z ciemnoszarych ryflowanych dachówek z okrągłą ozdobą w dolnym narożniku. Poniżej ciemne drewniane słupy i belki obramowują białe tynkowane ściany, po lewej znajduje się drewniane okno kratowe z jasnymi kwadratowymi szybkami, a środkowa wnęka jest głęboko cofnięta, z niskim stopniem i podwyższoną werandą.

Toyotomi Hideyoshi w 1586 roku ślubował zbudować Wielkiego Buddę dla Kioto; sala została ukończona w 1595 roku z drewnianym posągiem o wysokości około 19 metrów. Trzęsienie ziemi zniszczyło ją w 1596 roku; Toyotomi Hideyori sfinansował brązowy zamiennik i wielki dzwon, odlany w 1614 roku. Trzęsienia ziemi i pioruny zniszczyły kolejne sale w 1662 i 1798 roku, a pomniejszony czwarty Budda spłonął w 1973 roku.

Dzwon nosi inskrypcję, która na początku XVII wieku wywołała napięcia między rodziną Toyotomi a szogunatem Tokugawa. Tekst odczytano jako polityczne wyzwanie i odegrał rolę w konfliktach tamtej epoki.

Świątynia znajduje się w dzielnicy Higashiyama, w pobliżu miejsca dawnego Daibutsu-den, którego fundamenty odkopano; Muzeum Narodowe w Kioto i Sanjūsangendō leżą w otaczającej dzielnicy Daibutsu. Obecny teren jest niewielki i zwiedza się go pieszo. Głównym obiektem do zobaczenia jest brązowy dzwon odlany w 1614 roku.

Odlany z brązu w 1614 r. za Toyotomiego Hideyoriego dzwon świątyni nosi inskrypcję „Kokka ankō”. Tokugawa Ieyasu twierdził, że znaki jego imienia rozdziela w niej słowo pokój, i wykorzystał to jako pretekst do oblężenia, które zakończyło ród Toyotomi.