Antai-ji, Świątynia buddyjska zen w Shin'onsen, Japonia

Antai-ji to świątynia zen na zalesionym górskim zboczu niedaleko Morza Japońskiego z prostymi drewnianymi budynkami do medytacji i zakwaterowania. Teren obejmuje pola ryżowe, ogrody warzywne i ścieżki wijące się przez otaczający las.

W 1921 roku Oka Sōtan założył w kyockiej dzielnicy Gentaku klasztor studyjny szkoły Sōtō dla Shōbōgenzō. Kōdō Sawaki został w 1949 roku piątym opatem i uczynił z niego ośrodek zazen i takuhatsu; jego uczeń Kōshō Uchiyama zastąpił go w 1965 roku. Za siódmego opata Kōhō Watanabe świątynia przeniosła się w 1976 roku na obecne, 50-hektarowe górskie miejsce w północnej prefekturze Hyōgo.

Nazwa łączy znaki oznaczające spokój, ciszę i świątynię, odzwierciedlone w cichej codziennej rutynie mnichów. Odwiedzający doświadczają wyraźnego rytmu siedzenia w sali medytacyjnej, pracy fizycznej na polach i wspólnych posiłków bez rozmów.

Dostęp wiedzie wąską górską drogą, która pozostaje przejezdna latem. Silne opady śniegu często zamykają drogę zimą na kilka miesięcy, więc wizyta między majem a październikiem sprawdza się najlepiej.

Mnisi pieką własny chleb w ręcznie wykonanym piecu opalanym drewnem i robią miso z soi uprawianej na polach świątyni. Życie tutaj podąża za rytmem pór roku bez elektrycznego ogrzewania w salach medytacyjnych.