Mount Chōkai, Aktywny wulkan w Akita i Yamagata, Japonia
Mount Chōkai to wulkan o wysokości 2236 metrów położony na granicy prefektur Akita i Yamagata, którego stożkowata sylwetka jest widoczna z obu stron na dużych odległościach. Szczyt wznosi się nad kilkoma piętrami stoków naznaczonych głębokimi wąwozami erozyjnymi i strumieniami lawy.
Wśród udokumentowanych erupcji Chōkai są wydarzenia z lat 810–824, 840 i 871, ostatnie z potokiem lawy o sile VEI 2. Eksplozja pary w 1801 roku utworzyła kopułę lawową Shinzan, zwaną też Kyōwa-dake, i zabiła osiem osób. W 1974 roku erupcję freatyczną zauważono 1 marca z lotu Haneda–Akita; trwała z przerwami do początku maja.
Góra jest czczona jako Chōkai Daigongen, a jej pierwotnym bóstwem buddyjskim jest Yakushi Nyorai; na szczycie znajduje się chram Chōkaisan Ōmonoimi. W okresie Edo Warabioka u południowego podnóża liczyła 33 klasztorne kwatery i była bazą ascetów Shugendō. Rzeki wypływające z góry, Gekkō i Hinata, uważano za święte źródła wody.
Pielgrzymi wchodzili dawniej od Warabioki i Fukuury na południu oraz od Yajimy, Takizawy, Kotaki i Innai na północy. Szczyt leży w Yuza w prefekturze Yamagata i ma 2236 m; najwyższy punkt prefektury Akita osiąga 1775 m. Latem na wyższych zboczach zalega śnieg, a po stronie południowej utrzymuje się śnieg w kształcie serca, Shinji Sekkei.
Śnieg na południowym stoku utrzymuje się przez letnie miesiące w kształcie japońskiego znaku oznaczającego serce, wzoru widocznego z doliny poniżej. Ta formacja, znana jako Shinji Sekkei, służy jako tradycyjny sygnał początku sezonu sadzenia ryżu.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 93 914 współtwórców z całego świata.