Kinpou-jinja, Sanktuarium shintō w Japonii
Kinpou-jinja to świątynia shinto w dzielnicy Otaki w Kisakacie, w mieście Nikaho, w prefekturze Akita. Przed rozdzieleniem shintoizmu i buddyzmu czczono tu Chokai Daigongen i Zao Gongen; obecnie jej bóstwa obejmują Sukunabikona-no-mikoto i osiem innych kami. Na terenie świątyni znajdują się drewniane rzeźby wpisane do rejestru materialnych dóbr kultury prefektury Akita, w tym para drewnianych komainu i stojąca figura Kannon z późnego okresu Heian.
Według tradycji sanktuarium En no Gyōja umieścił w Kotaki Zaō Gongen obok Sukunabikony, a w 856 roku Ennin (Jikaku Daishi) wprowadził Chōkai Daigongen i Zaō Gongen po pokonaniu olbrzyma Tenaga-Ashinaga z góry Chōkai. W okresie Edo miejsce nazywało się Zaō-dō, było jingū-ji zarządzanym przez Ryūsan-ji i jednym z ośrodków shugendō góry Chōkai. Przemianowane w 1869 roku na Chōkai Jinja, obecną nazwę otrzymało w 1913 roku po połączeniu z Kumano Shinmei-sha.
Świątynia jest poświęcona Sukunabikona, bóstwo czczone lokalnie za zdrowie i dobrostan. Odwiedzający często widzą drewniane tablice, na których ludzie piszą swoje życzenia i modlitwy.
Kinpou-jinja znajduje się w Otaki, Kisakata; dojazd autobusem ze stacji JR Kisakata w kierunku Yokooka, wysiadanie na przystanku Nasodaki. Teren jest otwarty dla pieszych o każdej porze, a dojście prowadzi pieszo od przystanku.
Podczas dorocznego święta wykonywany jest taniec Choukurairo, wpisany w lutym 2004 r. jako „Otaki no Choukurairo-mai” na listę ważnych niematerialnych dóbr kultury ludowej Japonii. Świątynia przechowuje też parę drewnianych komainu, będących od 2 kwietnia 1970 r. materialnym dobrem kultury prefektury.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 94 537 współtwórców z całego świata.