Nonomiya Shrine, Sanktuarium shintō w Japonii

Świątynię Nonomiya w dzielnicy Ukyō w Kioto otwiera torii z nieokorowanego drewna kunugi z góry Tsurugi w Tokushimie, między którego filarami wisi sznur ze słomy i pięć białych zygzakowatych pasków papieru. Niski płot z gałęzi kuro-moji stoi obok bramy, a drugie torii z szarego kamienia wznosi się na szczycie krótkich schodów przed budynkiem świątyni.

Świątynia wywodzi się z „Nonomiya”, miejsca oczyszczenia, w którym niezamężna księżniczka cesarska wybrana na Saiō przez rok poddawała się rytualnej czystości, zanim wyruszyła do chramu Ise. Została założona w 809 r. (Daidō 4). Od panowania cesarza Sagi i księżniczki Ninko Nonomiya miała stałą siedzibę w tym miejscu; system Saiō zakończył się w okresie Nanboku-chō wraz z księżniczką Shōshi, a świątynia podupadła później w czasie wojen, zanim objęto ją ochroną edyktami cesarskimi i w epoce Meiji zaliczono do chramów wiejskich.

Nazwa świątyni pochodzi od „Nonomiya”, gdzie niezamężna księżniczka cesarska wybrana jako Saiō przez rok oczyszczała się przed wyruszeniem do chramu Ise. Od 1998 roku wierni odtwarzają jej wymarsz w procesji Saigū Gyōretsu podczas październikowego święta. Mech w ogrodzie nazywa się mchem „Nonomiya jūtan”.

Świątynia jest dostępna bez opłaty przez cały rok. Teren jest ułożony do łatwego spacerowania i jest miejsce do poruszania się, chociaż może stać się zatłoczony podczas szczytowych godzin wizyt.

Czarny torii z drewna wykonano z pokrytego korą pnia dębu z góry Tsurugi w prefekturze Tokushima, zabezpieczonego żywicą; jego kształt nawiązuje do najstarszego typu torii w Japonii. Obok stoi płot z gałęzi kuromoji, podobny do opisanego w Opowieści o Genjim.