Seiryō-ji Temple, Świątynia buddyjska w Sagano, Japonia

Seiryō-ji to świątynia sekty Jōdo w dzielnicy Ukyō w Kioto, zwana także Saga Shakadō. Jej główna sala, odbudowana w 1703 roku, mieści posąg Siakjamuniego z 985 roku, wysoki na 160 cm i wyrzeźbiony w chińskim drewnie wiśniowym. Tablica na sali nosi napis „Auspicious Sandalwood Image” autorstwa Ingena.

Miejsce znajduje się tam, gdzie niegdyś stała rezydencja Minamoto no Toru, postaci z IX wieku. Jego życie posłużyło później za wzór dla głównego bohatera powieści Opowieść o Genjim.

Świątynia nazywana jest też Saga Shakadō, od sali mieszczącej posąg Shaki. Od 1279 roku, gdy mnich Engaku praktykował tu Yuzu Nenbutsu, jest ośrodkiem tej tradycji. Saga Dainenbutsu odprawiono po raz pierwszy w 1443 roku, a kyōgen Saga Dainenbutsu, którego założycielem miał być Engaku, wystawia się w Kyōgen-dō przy zachodniej bramie.

Świątynia znajduje się w Sagashakado Fujinoki-chō w dzielnicy Ukyō; od mostu Togetsukyō w Arashiyamie idzie się prosto na północ aż do dwukondygnacyjnej bramy Niō, zwanej twarzą Sagano. Za nią wznosi się główna sala, otoczona salą Amida, dzwonnicą i Reihokan, gdzie przechowywana jest triada Amida. Tablica „Sendarui-zō” na sali wyszła spod pędzla mnicha Ōbaku Ingena.

Główny wizerunek świątyni nie jest ukrytym Buddą, lecz rzeźbą z 985 r. autorstwa chińskich rzeźbiarzy Zhang Yanjiao i Zhang Yanxiu, wystawioną w otwartej sali głównej. Gdy w 1953 r. poluzowała się tylna płyta, wypadły monety z epoki Song, co w 1954 r. doprowadziło do odkrycia 11 jedwabnych modeli narządów.