Khirbet et-Tannur, ruiny świątyni nabatejskiej w muhafazie Tafila, Jordania

Khirbet et-Tannur to nabatejski kompleks świątyni na górze Tannur w Jordanii, ze szczątkami kamiennymi ułożonymi wokół brukowanego dziedzińca. Miejsce znajduje się na skrzyżowaniu dolin Wadi Hasa i Wadi La'ban i pokazuje, jak zorganizowano starożytną świątynię.

Najstarszą fazę świątyni datuje się zwykle na około 8–7 r. p.n.e. na podstawie inskrypcji wyrytej na małym bloku kamiennym. Nelson Glueck datował fazę końcową, sądząc po rzeźbach i zasadach architektonicznych świątyni, na około pierwszą ćwierć II wieku n.e. Budowla przeszła zatem trzy fazy.

Nazwa Khirbet et-Tannur oznacza po arabsku „ruiny pieca”. Znaleziony wśród pozostałości posąg przedstawia boginię Atargatis, bóstwo owoców i płodności, z orłem na głowie, którego część badaczy łączy z edomickim bogiem Qos. Ceramika, kości zwierzęce i zwęglone szczątki roślin pokazują, że praktyki jedzenia i picia tworzyły tu wspólną pamięć społeczną.

Do stanowiska można dotrzeć stromą ścieżką od południowego wschodu, więc włóż solidne buty i zaplanuj czas na wspinaczkę. Wiele wykopalonych przedmiotów wystawiono w Muzeum Archeologicznym Jordanii, zatem odwiedzenie go przed lub po wizycie wzbogaca zrozumienie.

Jedyna inskrypcja w tym miejscu wymieniająca bóstwo odnosi się do edomickiego boga Qosa, utożsamianego z arabskim bogiem nieba Quzahem. Mały kamienny blok z wyrytą inskrypcją datuje też najwcześniejszą fazę świątyni na około 8–7 r. p.n.e.