Bokek Stronghold, Twierdza archeologiczna w Dystrykcie Południowym, Izrael

Twierdza Bokek to starożytne umocnione osiedle położone na podwyższonym terenie z widokiem na Morze Martwe z murami kamiennymi i fundamentami budynków widocznymi na całym terenie. Ruiny ukazują rozmieszczenie struktur obronnych i obszarów mieszkalnych, które archeolodzy odkryli poprzez systematyczne wykopaliska.

Długo uważano twierdzę za część rzymskiego limesu Palestyny; dziś monety i ceramika datują ją na połowę VI wieku, na późny okres bizantyjski. Archeolog Mordechai Gichon prowadził tu wykopaliska w latach 1968–1970 i wyróżnił cztery warstwy zniszczeń wyznaczające kolejne fazy użytkowania, aż do opuszczenia w początkach okresu umajjadzkiego około 661 roku. Judy Magness, odczytując na nowo ceramikę w 1999 roku, przesunęła ostateczne zniszczenie na koniec VII wieku.

Arabska nazwa Bokek pochodzi od hebrajskiego słowa oznaczającego tryskające źródło, co pasuje do tego miejsca przy Ein Bokek, gdzie potok wydobywa się z kanionu. Widać cztery narożne wieże o wymiarach 6 na 6 metrów, pomyślane jako samodzielne punkty oporu ze łukami odciążającymi nad wejściami. Mury grubości około dwóch metrów i wysokie jeszcze do sześciu metrów opierają się na rowach fundamentowych wykopanych do twardej warstwy żwiru wzgórza.

Dostęp do stanowiska najlepiej osiągnąć pieszo, korzystając ze znakowanych ścieżek z obszaru Ein Bokek, przy czym wczesne godziny poranne zapewniają lepszą widoczność do eksploracji ruin. Podwyższona lokalizacja oznacza, że solidne obuwie i dużo wody są zalecane do komfortowego spaceru.

Wykopaliska ujawniły szczątki starożytnego obiektu produkcji perfum i leków w obrębie fortecy, wskazując na działalność gospodarczą poza celami wojskowymi. Ta rzemieślnicza operacja sugeruje, że lokacja pełniła funkcję centrum handlowego, oprócz bycia pozycją obronną.