Santissima Trinità, Kościół w Chioggii, Włochy

Santissima Trinità to kościół w Chioggia z greckim planem krzyża i kamiennym zewnętrzem, z wieloma kaplicami umieszczonymi wzdłuż ścian wewnętrznych. Przestrzeń jest zorganizowana, aby prowadzić wiernych i odwiedzających przez różne obszary dewocyjne.

W tym miejscu od 1528 roku stał drewniany kościół, zastąpiony murowanym budynkiem w latach 1555–1559. Pod koniec XVII wieku kościół groził zawaleniem i został odbudowany według projektu Andrei Tiralego, ukończonego w 1707 roku; ołtarze boczne powstawały przez około kolejne dwadzieścia pięć lat. W 1821 roku Antonio Rosmini przyjął tu święcenia kapłańskie.

Bractwo znane było w mieście jako Confraternita dei Rossi, od czerwonego habitu członków. Założone przez brata Paolo Barbieriego i oficjalnie ustanowione w 1528 roku przez biskupa Bernardina Veniera, 18 grudnia 1578 roku przyłączyło się do Arcybractwa Trójcy Świętej w Rzymie. Bracia praktykowali biczowanie w każdą niedzielę podczas litanii; obowiązek złagodzono w 1580 roku, gdy zapisy otwarto także dla kobiet i chłopców powyżej 15 lat.

Zespół stoi w centrum Chioggii obok fondaco delle Farine, z kościołem po stronie północnej i oratorium przedłużającym go ku południu. Mała dzwonnica, przebudowana w 1634 roku, jest w dużej mierze zasłonięta przez kościół i dzwonnicę sąsiedniej bazyliki San Giacomo Apostolo. Wejście znajduje się od strony placu; warto dostrzec krzyż na fasadzie z datą 1704.

Płaskorzeźba nad wejściem nosi napis „Con questo segno vincerai” i datę 1704, a po bokach widnieją postacie dwóch braci trzymających bicz do samobiczowania. Mała dzwonnica, przebudowana w 1634 roku, jest prawie zasłonięta przez sąsiednią bazylikę San Giacomo Apostolo.