San Martino, Kościół neoklasycystyczny w Sottomarina, Włochy

San Martino to kościół w stylu neoklasycznym w Sottomarina o symetrycznych proporcjach i fasadzie skierowanej na zachód. Budynek wykazuje jasny, uporządkowany projekt charakterystyczny dla tego stylu architektonicznego i pozostaje widoczny z sąsiedniego Chioggia.

Pierwszy kościół w tym miejscu zbudowano w XII wieku i zniszczyli go Genueńczycy w 1379 roku podczas wojny o Chioggię. Po zakazie weneckiego Senatu budowania poza murami Chioggii teren pozostał niezamieszkany aż do 1712 roku, gdy podczas prac ogrodowych odkryto ruiny starego kościoła. Nowy kościół otwarto do kultu 3 sierpnia 1715 roku i poświęcono 28 lipca 1801 roku przez biskupa Stefano Domenico Scerimana. Obecny większy kościół rozpoczęto w 1859 roku, wznowiono w 1898, ukończono w 1900 i poświęcono 10 listopada 1950 roku.

Kościół służy jako miejsce spotkań dla religijnych świętowań lokalnej społeczności i kształtuje wygląd Sottomarina. Odzwierciedla tradycje katolickie praktykowane w tym przybrzeżnym obszarze od pokoleń.

Kościół znajduje się w centralnej części Sottomarina, co ułatwia bezpośrednie dotarcie do niego pieszo dla odwiedzających. Przez cały rok odbywają się nabożeństwa i ceremonie religijne, a odwiedzający mogą eksplorować wnętrze podczas godzin otwarcia.

Zbudowana około 1730 roku dzwonnica otrzymała tarczę zegara w 1865 roku; zegar pochodził z mniejszej wieżyczki ratusza w Chioggii, a jego stary mechanizm jest dziś przechowywany na parterze pionowego muzeum Torre di Sant'Andrea. Do 1913 roku wieża miała kopułę, którą rozebrano po uderzeniu pioruna i zastąpiono dachem dwuspadowym.