Ponte Tura, Most śluzowy w Grosseto, we Włoszech.
Ponte Tura to śluza i most w Grosseto łączący zarządzanie wodą z projektem neoklasycznym. Konstrukcja przekracza kanał wodny, jednocześnie regulując przepływ wody za pomocą zintegrowanego mechanizmu śluzy.
Pierwszy „ponte tappo” o trzech przęsłach powstał w latach 1828–1830 pod kierunkiem inżyniera Alessandra Manettiego, podczas osuszania równiny Grosseto przez wielkiego księcia Leopolda II Lotaryńskiego; nazwa „tura” pochodzi od jego funkcji regulowania dopływu wody. Monumentalny siedmiołukowy most w stylu neoklasycznym zbudowano w latach 1905–1914 według projektu Giuseppe Botta, naczelnego inżyniera budownictwa cywilnego w Grosseto, a ukończono w 1924 roku małą elektrownią napędzającą mechanizmy zasuw. 10 maja 1930 roku most odwiedził Benito Mussolini.
Ta konstrukcja odzwierciedla ruch intelektualny swojej epoki, gdy europejscy architekci studiowali i wprowadzali elementy z greckich i rzymskich budowli.
Most jest zamknięty od 1979 roku i popada w ruinę, więc nie można przez niego przejść. Dołączony dawny dom dozorcy mieści obecnie ośrodek readaptacji dla osób uzależnionych od narkotyków. Zapora Steccaia i początek rowu Beveraggio znajdują się kilka metrów dalej.
Nazwa „tura” pochodzi od pierwotnej funkcji budowli: drewniano-błotno-słomianej zapory, którą zamykano, by regulować ilość wód Ombrone kierowanych do kanału. Obecny neoklasyczny most o siedmiu przęsłach, zaprojektowany przez inżyniera Giuseppe Botto, powstał w latach 1905–1914, a ukończono go w 1924 roku małą elektrownią napędzającą mechanizmy zasuw.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 143 współtwórców z całego świata.